مُهاک‌های کاناواکی (مونترال) و پُلهای پولادین

اگر از جزیره‌ مونترال بسمت جنوب  غربی رانندگی‌ کنید، از روی پل مرسیه خواهید گذشت که ابتدا شما را به ساحل جنوبی رودخانه سن لوران (منطقه ساوث شور) میبرد. کاناواکی که یکی از ۳۰ رزرو رسمی‌ بومیان کانادایی در استان کبک است، درست بعد از پل مرسیه واقع شده با جمعیت حدود ۸۰۰۰.نفر. کاناواکی همیشه برای من بشدت با پل مرسیه مرتبط بوده است، حتا قبل از اینکه به گورستان این رزرو رفته و با دیدن ابزار ساختمان سازی نصب شده بر مقبره‌ها به تاریخچه جالبی که مُهاک‌ها را با پل سازی عجین کرده است پی‌ ببرم.

«ماجرای اینکه تاریخأ سرخپوستهای بومی امریکای شمالی در کار ساخت آسمان خرش هستند چیست؟ آیا واقعا هیچکدام از آنها از ارتفاع نمیترسند؟» این سوالیست که یکی‌ از خواننده‌های «ستریت دپ» از نویسندۀ مشرف به همۀ علوم و آداب و احوال آن داشت. در زیر،  پاسخ سیسیل آدامز  بهمراه عکسها و مشاهدات خودم رادر این خصوص میاورم .

آدامز مینویسد «اول اینکه همۀ سرخپوستها به کار آهن روی نمیاورند، بلکه اکثرا ایروکوا، بخصوص مهاک‌ها که ساکنین رزرو کاناواکی در نزدیکی‌ مونترال هستند به اینکار روی آورده و در آن تبحر دارند. ماجرا از این قرار است که در سال ۱۸۸۶ یک شرکت کانادایی به ایجاد پل راه آهن بر فراز رودخانه سنت لوران نزدیک رزرو کاناواکی دست  زد و تنی چند از مهاک‌ها را بعنوان کارگر روز مزد استخدام کرد. بزودی کاشف به عمل آمد که این مردان نتنها هیچ ترسی‌ از ارتفاع ندارند که ظاهراً عاشق بالا رفتن از برجهای آهنی هستند. در نتیجه، این شرکت تصمیم گرفت با گذاشتن یک دوره کوتاه کار آموزی یک گروه ثابت کارگر  متشکّل از مردان مُهاک تشکیل دهد. یک مقام شرکت در آن زمان چنین نوشت » گذاشتن ابزار در دست این مردان مانند گذاشتن ژامبون کنار تخم مرغ است.» بدین ترتیب مُهاک‌ها به کار ساخت پل مشغول شدند.

در سال ۱۹۰۷، طی‌ احداث پل کبک، دهانه پل فرو ریخته و ۹۶تن از کارگران کشته شدند که ۳۵ تن از آنها بومیان کانادائی مُهاک بودند. کشته شدگان در گورستان کاناواکی در زیر صلیبی که از تیرهای پولادین ساخته شده بود به خاک سپرده شدند.» امروز اگر به گورستان کاناواکی بروید، مقبره کارگران که به اشکال مختلف با ابزار پولادین نشانگذاری شده اند را براحتی تشخیص میدهید.

آدامز در ادامه مینویسد «ممکن است تصور کنید حادثه تخریب پل، کارگرهای مهاک را به فکر انتخاب کار ایمن تری انداخت. به هیچ وجه! از آن روز به بعد همه جوانان مهاک خطر کردن بر فراز ارتفاعات را به عنوان شغلی‌ هیجان انگیز و جالب دنبال کرده و بزودی از ٔپل سازی به دیگر مشاغلِ کار با فولاد، از جمله ساختمانهای اداری نیز جذب شدند. در اواخر دهه ۱۹۲۰، گروهی از کارگران کاناواکی، کار بروی آسمان خراش‌های نیویورک را آغاز کردند و از آن زمان تا کنون بصورت بخشی جدایی ناپذیر و ثابت از تصویرکلی ساختمان سازی این شهر دراذهان باقی مانده اند. بعضی‌ از کارگران در طول هفته در نیویورک کار کرده و برای گذراندن آخر هتفته به رزرو بازمیگردند و بعضی‌ دیگر در بروکلین زندگی‌ میکنند…

(چند تصویر از رزرو کاناواکی)

سوال جالب توجه اینست که آیا واقعا مهاک‌ها ترسی‌ از ارتفاع ندارند؟ کارفرمایان بر این باورند. خود بومیان نیز اکثرا چنین وانمود میکنند که رقص بروی تیر آهنی معلق در ارتفاع صد و هشتاد متری همانقدر مخل آرامش آنهاست است که بالا رفتن از پله. به نقل ازیک نویسنده نیویورک تایمز در سال ۱۹۵۰، بعضی‌ سرخپوستها نهراسیدن از ارتفاع و توانائی حفظ تعادل خود را به مهارتهای جنگل پیمایی و کوه نوردی در زندگی‌ قبلی‌ خود نسبت میدهند. برخی‌ دیگر از نویسندگان و محققان اما (از جمله نویسنده مقاله، سیسیلی آدامز، و یک مردم شناس که مدتی‌ را با عده‌ای از کارگران سپری کرده) بر این باورند که سرخپوستها نیز مانند بقیه از ارتفاع می‌ترسند اما بدان اعتراف نمیکنند، چرا که در این کار جسورانه لذتی ناشی از ابراز شهامت مبالغه آمیز وروحیۀ  جنگجویی می‌بینند.

این چند تصویر آخر پل مرسیه را از زیر وهمچنین از روی پل بسمت مونترال نشان میدهد

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: