کباب، فقط زغالی!

هم‌راه با صدا و موزیک در رادیو کوچه

خدمت شما عرض کنم دو سال پیش ما «باربکیو» گازی کهنه‌مون رو تبدیل کردیم به یک منقل بزرگ پایه دار، چرا که سخت هوس اون مزه بی‌همتای گوشتی که روی زغال کباب شده، و بوی زغالی که روی تن‌ آدم می‌نشینه و کلّ داستان آتیش راه اندازی و جابجا کردن زغال نیمه سوخته و گداخته با انبر رو کرده بودیم.

از اون روز به بعد، ما نه‌تنها از پروسه کند عمل آوردن آتش زغال  و یا کثافت کاری حاصله نهراسیده و نرمیده‌ایم، که همه چیز رو در همه‌ی وقت سال به سیخ و توری می‌کشیم و از مزه و حال و هواش لذت می‌بریم – جای همه دوستان خالی‌.  یعنی‌ این‌جوری خدمتتون عرض کنم که در زمستان مونترال، که درجه حرارت هوا به منفی‌ ۲۰ و ۳۰ می‌رسه این «باربکیو» رو که زیر سقفی در هوای آزاد گذشته ایم، راه انداخته و بویی راه می‌اندازیم که مطمینم همه همسایه‌ها رو مدهوش و احتمالن مبهوت میکنه. وقتی که زغال گرفت، هر قلم خوراکی که شما نام ببرید رو میشه بروی اون کباب کرد،از انواع گوشت و مرغ و ماهی‌ گرفته تا گوجه فرنگی‌ و کدو و فلفل و فصلش که باشه بلال.

 لازمه تاکید کنم این‌جا منظور زغال چوبی است، نه اون زغال سنگ های هم شکل و سنگینی که در انگلیسی بهش «بری کتس» میگن. البته که به‌راه انداختن منقل زغالی و تنظیم حرارت موقع کباب کردن گوشت یا هر چیز دیگری، احتیاج به مهارت بیشتری به نسبت منقل گازی داره، اما به‌نظر من هم به زحمتش می‌ارزه و هم اینکه در خود اون باد زدن و تنظیم آتش هم لذتی نهتفه است.  سرتون رو درد نیارم، امروز فقط می‌خواستم دو موضوع رو این‌جا مطرح کنم، یکی همین موضوع اولویت منقل و کباب با زغال چوبی که واقعا مزه اش رقیب نداره. دوم موادی که من معمولن انواع گوشت رو در اون میخوابونم و به این وسیله به همون نوع گوشت طعم و مزه‌های متنوع میدم. با مرغ شروع کنیم.

جوجه کباب سنتی‌ که خوب البته «مرینیت» نمیشه و خوش‌مزگیش بسته به جوان بودن یا جوجه بودن اون داره. اینجا اما جوجه بندرت پیدا میشه، اینه که من معمولن گوشت بی‌استخوان شده سینه مرغ رو به قطعات متوسط می‌برم و یک شب در مخلوط ماست، پیاز، نمک و زعفران می‌گذارم، و نیم ساعتی‌ قبل از اینکه برنج رو بکشم، این گوشت‌ها رو به سیخ  می‌کشیم. ران مرغ هم در همین ماده «مرینیت» میشه خوابوند.

برای کباب چنجه، از گوشت گوساله خیلی جوان (شیری) استفاده می‌کنم. اون رو بعد از اینکه تمیز و تکه کردم یکی دو دقیقه با پشت چاقو میزنم و از شب قبل در مخلوطی از پیاز رنده شده، روغن زیتون و آب‌لیمو میخوابونم. در هر دو مورد، نمک رو موقعی که گوشت روی آتش هست می‌پاشم، چون ‌نمکی که در گوشت بمونه باعث سفت شدن اون میشه.

میگو درشت رو هم اگه کباب کنید خیلی‌ خوش‌مزه میشه. برای چند ساعت میگو‌ها رو که از قبل از کمر و شکم تمیز کرده و شسته اید، در مخلوطی از آب‌لیمو، روغن زیتون، سیر خورد شده و جعفری ریز شده بخوابونید. همزمان چند سیخ چوبی رو در آب‌نمک بخیسانید. به موقع،  میگو‌ها رو به سیخ چوبی بکشید و هر طرفش رو ده دقیقه کباب کنید.

برای کباب کردن سبزیجات هم حتا، من از قبل به اونها کمی‌ آب‌لیمو، روغن زیتون و نمک و فلفل سیاه میزنم.

منقلتون براه و آتش اون گداخته!

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: