سفر به پرو

امسال، من و همسرم برای تعطیلات دو هفته‌ به کشور پرو رفتیم. در این مدت اگرچه ساکن شهر «کوزکو» بودیم و از موزه‌ها و کلیساها و موزیک و خوراک و فرهنگ این شهر باستانی و زیبا لذت می‌بردیم،  مرتب با تورهای یک یا دو روزه به اطراف و اکناف این شهر نیز سفر میکردیم و در نتیجه از نزدیک با گوشه‌ای از آثار باستانی  «اینکاها» و طبیعت بی همتای امریکای جنوبی آشنا شدیم . شکوه کوه‌های «آند» را لمس کردیم و به زیارت «ماچو پیچو» ی افسانه ای رفتیم. در دو ویدئو کلیپ زیر (هر یک حدود پنج دقیقه) چکیده‌ای از این سفر رو با شما به اشتراک گذشته ام. امیدوارم بپسندید و اگر تا به حال به پرو یا کشورهای همسایه‌ی آن نرفته اید، با دیدن این تصاویر آهنگ سفر کنید.

چند کلام درباره ی آنچه نمی‌بینید:

آثار وجود اولین انسانها در پرو به ۹۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح بازمی‌گردد و شواهد زیادی وجود دارد که جوامع اولیه ساکن آن منطقه از دانش و مهارت‌های بالایی‌ در کشاورزی، آبیاری، و مهندسی‌ سنگ برخوردار بودند. امپراتوری ثروتمند و قدرتمند «اینکاها» در قرن پانزدهم تاسیس شد که مرکز آن شهر «کوزکو» بود. در قرن شانزدهم قشون‌ اسپانیایی‌ ها به امریکای جنوبی لشکر کشی‌ کرده و نه تنها امپراتوری «اینکا» را در هم شکسته و همه‌ی ثروت آن را چپاول نمودند، بلکه طی‌ دو سده‌ی آتی یعنی‌ تا قرن هجدهم، موفق شدند هر گونه مقاومت مردم بومی را سرکوب کرده و رفته رفته زبان و مذهب مردم «آند» را با زبان اسپانیی و مسیحیت جایگزین کنند. البته از قرن نوزدهم و بدنبال جنگ‌های استقلال همه‌ی کشورهای امریکای جنوبی از جمله پرو از یوغ استعمار آزاد شدند. امروز اما اقلیت بسیار کوچکی از مردم پرو به زبان بومیهای «اینکا» صحبت کرده و یا به از آن مذاهب پیروی میکنند.  امروزه شهر “کوزکو» نیم میلیون جمعیت دارد که طبق گفته راهنمای تور ما  ۸۰% اقتصاد آن به صنعت گردشگری وابسته است. بیشتر کلیسهای شهر “کوزکو»  بر روی معابد باستانی «اینکاها» و با ثروت آنان ساخته شده و بسیار زیبا و پر شکوه و جلال هستند. آثار تمدن و تاریخ کهن این سرزمین نه تنها در کلیساهای امروزی “کوزکو» ، که در گوشه گوشه‌ی شهر در بازمانده های بناها و موزه‌های شهر هویداست و از ستم استعمارگران سخن میگوید.

به استثنای بخش کوچکی از شهر («هیستوریک سنتر») که مرکز جنب و جوش و شامل ده‌ها بنای تاریخی‌ و شاید صدها فروشگاه صنایع دستی‌ و هتل و رستوران و موزیک زنده است، بقیه‌ی شهر “کوزکو» بی‌ زرق و برق است و با یک تور دو ساعته اتوبوس بی‌ سقف بخوبی می‌توان میزان فقر و همینطور ملایمت و آرامش مردم را حس کرد.

اکتبر، یعنی‌ ماهی‌ که ما به “کوزکو»سفر کردیم آخرین ماه فصل خشک این منطقه محسوب میشود. از نوامبر به مدت شش ماه فصل بارانی است. بخت هم با محاسبات ما همیاری کرده بود و در تمام ۱۵ روز اقامت ما تقریبا تمام مدت آسمان نیلگون و آفتاب سوزان و شب‌های مهتابی داشتیم. دمای هوا هم در شب و سحر ۲ یا ۳ درجه‌ی سانتیگرد بالای صفر بود اما در نیمه روز به ۲۳ درجه میرسید، که دقیقا مطابق انتظار و پوشاک ما بود. شهر «کوزکو» در ارتفاع ۳۳۰۰ متری قرار گرفته که برای بیشتر مسافر‌ها، دست کم در چند روز اول ورود، ممکن است موجب خستگی‌ مفرط، تنگی نفس و یا در حالت‌های شدیدتر موجب ارتفاع زدگی (کمبود اکسیژن، تهوع، سردرد) شود. حال در نظر بگیرید که این شهر در کوهپایه نیز بنا شده و پیمودن هر کوچه‌ای مانند بالا رفتن از یک ساختمان دو طبقه است!! اما وحشت نکنید، راه چاره این است که یکی‌ دو روز اول فعالیت زیادی نکنید و همینطور به توصیه‌ی محلی‌ها گوش کرده و مرتب چای «برگ کوکا» نوش جان کنید 😉

Advertisements

1 پاسخ به “سفر به پرو

  1. Nei Rang نوامبر 23, 2017 در 5:07 ب.ظ.

    دلم آب شد؛ حسودیم شد.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: