بایگانی دسته‌ها: مربوط به مونترال

خیزید و خز آرید…

Advertisements

یک رستوران غذای دریایی متفاوت

در منطقه «کت د نژ» مونترال رستوران عرب تباری داریم به اسم «رایان» که تخصصش در غذاهای دریایی ‌ست و خیلی‌ وقته مشتریش هستیم و خیلی وقته که می‌خوام یک وروی بلاگ در موردش بنویسم که تنها خوری نکرده باشم.  محل رایان از دو قسمت تشکیل شده: ماهی‌ فروشی و رستوران. اول یک راست میرید از محل فروشش ماهی‌ یا میگو یا هر جانور دریای که دوست دارید سفارش میدید. طرز پختش رو هم به آشپز سفارش می‌کنید. بعد میاید مینشینید در قسمت دیگر سر میز در انتظار. سرویسش هم خیلی‌ سریعه.

محل و فضای این رستوران  اصلن قر و فری و دنگ و فنگ دار نیست. یعنی‌ ایده در کلّ اینه که برید اونجا یک غذای خوشمزه و تازه بخورید و پاشید بیائید خونتون. مشروب هم نمی‌تونید ببرید. اگه نیت پز دادن باشه احیانن یا برای اینکه مهموناتونو ببرید مونترال «های کلس» رو نشون بدید، اینجا بکارتون نمیخوره ابدن. گفته باشم! خیلی‌ خاکی و خودمونیه. ادامهٔ این نوشته را بخوانید

غذای خیابانی یا غذا در خیابان

رادیو کوچه

افتتاح وانت غذا در مونترال به سبکی دیگر!

الان چندین و چند ماهه که مطبوعات چاپی‌ و آنلاین شهر ما یک خبر بزرگ و هیجان انگیز خوردنی رو اعلا‌ن کرده و مردم شهر نیز منتظر روز وعده داده شده که همین پنجشنبه گذشته بود بودند.  خبر این بود که از تاریخ ۲۰ جون ۲۰۱۳ ممنوعیت فروش غذاهای خیابانی در مونترال برداشته شده و مردم مونترال هم مثل ساکنان دیگر شهر‌های بزرگ و با‌حال امریکای شمالی، مانند نیویورک و تورنتو، قادر خواهند بود که غذاهای مثل‌هات داگ و همبرگر و سیب‌زمینی سرخ‌کرده رو از وانت‌های سیار خریداری کنند. ..

ادامهٔ این نوشته را بخوانید

فستیوال آبجو مونترال

برای دیدن تصاویر بیشتر، و شنیدن موزیک لهاسا به افسانه‌خانه در سایت رادیو کوچه بروید.

شاید شنیده و یا دیده باشید که مونترال شهر فستیوال‌های رنگارنگ و خوش‌آهنگ امریکای شمالی است: فستیوال‌های خوش آب و رنگی‌ مانند فستیوال جاز که شهرت جهانی‌ داره، فستیوال خنده، فستیوال فیلم، مسابقه اتومبیل سورای، و خیلی‌ وقایع دیگه. میشه گفت که اولین فستیوال بزرگ تابستانی در مونترال فستیوال آبجو هست که البته بر خلاف بیشتر فستیوال‌ها دیگر جو چندان جشن‌واره‌ای نداره یعنی‌ در هوای آزاد و با موزیک و این حرف‌ها نیست، اما به هر حال آغازی است برای گرم شدن دست و سر!

ادامهٔ این نوشته را بخوانید

بازار نوروزی مدرسه دهخدا

گزارش کامل، همراه با گپ و گفت و گو و موزیک و یک دنیا حال و هوای تازه … تهیه شده برای رادیو کوچه پخش شده ۳۱ اسفند ۱۳۹۱ .

همچنین، فایل صوتی را میتوانید اینجابشنوید.

«با درود و به‌ترین آرزو‌ها در اولین ساعت‌های سال نو، خدمت دوستان و شنونده‌های رادیو کوچه، در افسانه‌خانه. امروز شما رو به یک بازار نوروزی در مونترال می‌برم و کل این داستان خوش‌مزه و خوش عطر و بو و مالامال از نوستالژی رو از زبان برگزار کننده‌ها و شرکت کننده‌های این بازار به خدمتون می‌رسونم- این‌که انگیزه براه‌اندازی چنین بازاری چی‌ بوده، چه فعالیت‌هایی‌ در اون انجام می‌شه، چه معنا و مفهومی‌ برای مردم داره و خیلی‌ نکته‌های ظریف دیگر. برای شروع باید بگم مدرسه ده‌‌‌خدا یکی‌ از قدیمی‌ترین مراکز فرهنگی‌ ایرانیان ساکن مونترال هست که در سال ۱۹۸۸ تأسیس شده، و مهم‌ترین و مستمر‌ترین فعالیت اون تدریس زبان فارسی به کودکان ایرانی‌ (و بزرگ‌سالان غیر ایرانی‌) در طول شنبه‌ها است. گفت‌و‌گوی خودم رو با یکی از کهنه‌کار‌ترین کوشش گران سیاسی و اجتماعی در جامعه ایرانی و کبکی، دکتر نیما مشعوف آغاز می‌کنم .

ادامهٔ این نوشته را بخوانید

سیب‌زمینی‌های مردمی

«قلب تپنده آشپزخانه در دانشگاه.»

تهیه شده برای رادیو کوچهبه فایل صوتی با همراهی موزیک یوو‌تو اینجا هم میتونید گوش کنید.

در طبقه هفتم یکی‌ از ساختمان‌های دانشگاه کنکوردیا در مرکز شهر مونترال ، فضای بسیار بزرگی ‌هست با سقف بلند و چراغ‌های مهتابی متعدد که روز یا شب اونجا رو روشن نگه میداره. در سرتاسر این سالن  نیمکت‌های چسبیده به میز با فاصله های نسبتن کم از یکدیگر کار گذاشته شده که همیشه سر ریز از دختران و پسران جوان دانشجوست که هر یک چندین سیم از گوش و گردن‌هاشون آویزونه، و در حالی‌که یا به صفحه کوچکی که در دست دارند خیره شده اند یا دارند تند و تند روش رو انگشت‌کاری می‌کنند، پشت میز‌ها مشغول خوردن یا نوشیدن غذاشون هستند. و درست در مرکز دیوار شرقی‌ این مکان،  قلب تپنده این سالن و این گزارش نصب شده: پنجره بزرگی‌ به درون ‌یک آشپزخانه که در یک سمت اون پنج دختر و پسر در حال کشیدن سوپ و سالاد به درون کاسه و بشقاب‌ها ی سفید چینی هستند و در سمت دیگرش صفی به بلندی دست کم یک ساعت انتظار کشیده شده. بالای این پنجره سفید با حروف درشت سیاه نوشته شده «پیپلز پوتیتو»: سیب‌زمینی‌های مردم یا سیب‌زمینی‌های مردمی به مفهوم نزدیک‌تره.

ادامهٔ این نوشته را بخوانید

طوفان یخ مونترال از نگاه او، ژانویه ۱۹۹۸

گوشت دودی شوارتز

تهیه شده برای رادیو کوچه. فایل صوتی را هم همونجا بشنوید !

اگر طرفدار گوشت دودی و اهل «دلی»‌ رفتن هستید، هر کجای دنیا که باشید حتما اسم شوارتز رو شنیده‌اید . بله،  شوارتز یک دلی‌ عبری هست که در قلب مرکز شهر مونترال در منطقه تاریخی‌ پلاتو واقع شده. شوآرتز که حدود هشتاد سال قدمت داره نه تنها قدیمترین دلی در کاناداست، بلکه شهرت جهانی‌ داره و هر تورسیتی که این طرفها بیاد حتما به اون سری میزنه و دلی‌ از عزا در میاره.

فرقی‌ نمیکنه که تابستون باشه یا زمستون، هر وقت که از خیابان سنت لوران عبور کنید، هر کجا که دیدید مردم جلوی یک مغازه کوچولو توی پیاده رو صف کشیده‌اند بدونید که رسیدید به مغازه شوارتز.  گوشت دودی محبوب و مشهور شوارتز گوشت گوساله یا گاوه اما گوشتِ مرغ و بوقلمون دودی هم داره. گوشت‌ها معمولن در سه‌ درجه از چربی‌ ارایه میشن، کم چرب، پر چرب و متوسط. ساندویچ هاش شامل دو برش نان توستِ سفید هست که درون اون رو یک خروار گوشت گذاشته و مقداری هم خردل زده، همین! کنارش سیب زمینی‌ سرخ کرده یا سالاد هم میشه خرید البته، اما اصلِ جنس همین ساندیچ بسیار ساده است که همه شهرتش هم البته به مزه گوشتشه. اگه گوشت دودی دوست دارید این طرز تهیه رو حتما خیلی‌ زیاد دوست خواهید داشت.

ادامهٔ این نوشته را بخوانید

ساندویچ شش تاهوک لبنانی

 تهیه شده برای رادیو کوچه . به فایل صدا اینجا گوش کنید

امروز می‌خوام یک ساندویچ مرغ لبنانی رو بهتون معرفی‌ کنم که مخصوص مونتریاله. یعنی‌ فقط رستورانهای لبنانی که در مونترال هستند این نوع خاص مرغ رو درست میکنند که بهش میگن شیش تاهوک. جالبه، حتا ویکیپدیا هم یک ورودی برای این غذا زیر دسته‌بندی مونترال داره. این غذا هم بصورت ساندویچ در نان پیتا ارائه میشه هم توی بشقاب کنار برنج یا سیب‌زمینی. حالا امروز من ساندویچ شیش تاهوک رو اون مدلی‌ که در خونه درست می‌کنم و بنظر خودم و دوستانم خیلی‌ شبیه ساندویچ‌های رستورانی هست معرفی‌ می‌کنم. در پرانتز، شاید براتون جالب باشه بدونید که در مونترال، بعد از زبان‌های انگلیسی و فرانسه، رایج‌ترین زبان، عربی‌ ‌ست. یعنی‌ می‌شه سومین زبان مادری اهالی مونترال. و در بین افرادی که از کشورهای عرب زبان به مونترال کوچ کرده اند، لبنانیها بزرگترین جمعیت رو تشکیل میدن.

و اما چیزهایی‌ که برای ساندویچ شیش تاهوک لازم دارید

ادامهٔ این نوشته را بخوانید

رستوران کپلی: رستورانی آفتابی

گفتگوی اختصاصی من با طاهره متبسم  ، تهیه شده برای رادیو کوچه و پخش شده در تاریخ ۱۶ نوامبر ۲۰۱۲

خوب، برای تنوع هم که شده امروز بجای آشپزی کردن در افسانه‌خانه می‌خوام شما رو به یک رستوران ببرم- یک رستوران دنج و صمیمی‌ و آفتابی: رستوران کپلی با بزرگترین همبرگر در شهر. رستوران کپلی که در حاشیه غربی مرکز شهرمونترال و چسبیده به مترو واندم قرار گرفته، یک رستوران جمع و جور و بسیار دلنشینه. صاحبان و گرداننده گان کپلی یک زوج ایرانی‌ هستند، که از کوششگران پیشکسوت  و از چهره های شناخته شده در زمینه فعالیتهای فرهنگی اجتماعی سیاسی در جامعه ایرانی‌ مونترال هستند. کپلی از قدیمی‌ترین رستورانهای شهر ماست که دارای صاحبان ایرانی تباره و موفق شده که بیش از دو دهه در همین مکان با همین مدیریت بطور مستمر به کار خودش ادامه بده و کیفیت بالای غذاهای خودش رو که بطورر بسیار خلاقا نه ای برگرفته از چندین سنت مختلف آشپزی (از جمله ایتالیایی، مکزیکی، ایرانی، هندی  هست) رو حفظ کنه. گفتگویی داشتم با یکی‌ از صاحبان و گردانندگان کپلی در محل رستوران . با هم بشنویم.

ادامهٔ این نوشته را بخوانید