بایگانی برچسب‌ها: عکاسی غذا

مربای آلبالو و چند نکته کلی‌

مواد لازم: یک کیلو آلبالو دم و هسته گرفته، یک کیلو شکر.

طرز تهیه: آلبالو را در دیگ بریزید، شکر رو روی آن بپاشید و مقداری زیر و رو کنید. در دیگ رو بسته و بگذارید یک شب در هوای خنک بمونه. دیگ رو با در باز بروی حرارت زیاد به جوش بیاورید. کف جمع شده بروی سطح رو بگیرید و در همون حال مربا رو آهسته با یک قاشق چوبی هم بزنید تا شهد مربا قوام بیاد (بعضی‌ یک ق. غذاخوری گلیسیرین اضافه میکنند که از کف کردن اون جلوگیری کنند)  نشانه قوام آمدن مربا اینه که اگر یک ق. چایخوری از شهد رو روی بشقاب چینی‌ سرد بریزید و بشقاب رو خم کنید، شهد روی بشقاب راه نمیفته. تا گرمه در شیشه تمیز خشک شده (همون‌جور که در زیر گفته شده) بریزید.

ادامهٔ این نوشته را بخوانید

Advertisements

توت آبی‌

راستی‌ «بلوبرری» در ایران هست؟ آیا «توت آبی‌» ترجمه درستیه!؟

اگرچه مهارت زیادی در درست کردن مربا ندارم‌ اما مربا دوستم، بخصوص اگه مربای توت آبی‌ ارسالی از اروپا توسط دوست باشه:) اگر به این میوه دسترسی دارید، تا هنوز فصلش تمام نشده تا میتونید استفاده کنید چون هر روز خاصیت‌های بیشتری برای این میوه کشف میکنند. از خواص توت آبی‌: تقویت حافظه و دیگر عملکرد‌های اعصاب مربوط به بالا رفتن سنّ، محافظت در مقابل تخریب شبکیه چشم، بهبود سلامت مجاری ادرار، عامل قوی ضّد التهاب، بهبود متابولیسم گلوکز و کاهش خطر ابتلا به سرطان.

با این وصف حتا اگر مزه توت آبی‌ رو زیاد دوست ندارید روزی چند مشت نوش جان کنید! در ضمن توت آبی‌ تازه رو میتونید برای چند ماه در فریزر نگهداری کنید که پس از باز شدن یخ میتونه با مایه کیک‌های مختلف مخلوط بشه.

معجون آب دوغ خیار

تابستون چند سال پیش قدیمی‌‌ترین و نزدیکترین دوستم رو بعد از ده‌‌‌ سال میدیدم. از سوئد آمده بود پیش من و یک ماهی‌ مهمون که چه عرض کنم همدل من بود. همینو بگم که اینقدر که در طول روز حرف و تعریف و خرید و باغبونی و گذشت و گذار و حرف و حرف و حرف داشتیم که اگه یک وعده غذای اصلی‌ درست میکردیم و میخوردیم هنر کرده بودیم. اینه که حوالی ساعت نه شب که تازه هوا تاریک میشد و دوباره احساس گرسنگی میکردیم دیگه به هیچ وجه انرژی برای آشپزی باقی‌ نمونده بود.

یک شب دوستم گفت بیا من همیشه یه معجون درست می‌کنم با آب دوغ خیار اینقدر با حاله که نگو! آب دوغ خیار البته همون‌جور که میدونید خودش یک چیزیه بین دوغ و ماست و خیار! یعنی‌ خیار رنده شده است که به ماست رقیق شده زده شده با نمک و نعنا خشک و بعضی‌ها با یخ میخورن. اما این اختراع دوست من یک چیز دیگه‌ای بود که هم خیلی‌ خوشگل و اشتها برانگیز بود، هم فوق العاده مغذی، سالم و بسیار آسون.  خلاصه نشون به اون نشون که درست کردن این معجون تبدیل شد به آخرین قسمت «فان» شبانه ما، و هنوز که هنوزه تابستون که میرسه من اینو به یاد اون دوست عزیزم درست می‌کنم و میخورم. ادامهٔ این نوشته را بخوانید

میگو پلو به دو روش

اگر بلاگ منو دنبال می‌کنید احتمالا متوجه شدید که علاقه خاصی‌ به میگو دارم. قبلن طرز تهیه قلیه میگو، دو پیازه میگو و پاستا میگو رو به اشتراک گذشته ام. میگو پلو اما، راستش تا همین چندی پیش فکر می‌کردم فقط جنوبیها دوست دارند و میخورند تا اینکه یکی‌ از دوستان سر آشپزم به اسم کورش که مطمئن نیستم جنوبی باشه یک طرز تهیه کاملا متفاوت بهم داد. امتحانش کردم و بنظرم خیلی‌ خوب و خوشمزه بود.

البته اگه شما این روش رو امتحان کردید و خوب در نیامد حتما تقصیر منه نه اون! خلاصه اینکه این روش رو اول مینویسم. فکر می‌کنم بخصوص برای کسانی‌ که به طعم و بوی میگو زیاد عادت ندارند این مخلوطِ خوش آب و رنگ تر و دلپذیرتری هست.

مواد لازم (برای ۲-۳ نفر)

اول اینو بگم که در ایران مادرم اینها معمولن از میگو خشک شور استفاده میکردند که لازم بود از قبل در آب خوابونده بشه که هم نرم بشه و هم نمکش گرفته بشه. اینجا (مونترال) فقط میگو تازه یا یخ زده پیدا میشه. پس با همون شروع می‌کنم:

یک بسته ۴۵۰ گرمی میگو یخ زده از نوع ریز. توجه مارکش خیلی‌ مهمه. اون خیلی‌ ریز‌ها با مارک «سومرلد» بوی بدی میده و به کار ما نمیاد. مارک «ماربل» خوش طعمه اگرچه برای میگوپلو کمی‌ بزرگه اما مهم نیست چون نصفش می‌کنیم. این میگوها که خدمتتون عرض کردم صورتی‌ رنگ هستند و معنیش اینه که قبلن آبپز شده اند. اگر احیانا میگویی خریدید که خاکستری رنگ بود (تازه یا یخ زده) حتما قبل از هرکاری‌ باید یکی‌ دو قل در آب بجوشونیدش. توجه: جوشاندن طولانی مدت (بیش از دو-سه دقیقه) میگو باعث سفت شدن اون میشه که ما نمی‌خواهیم این اتفاق بیفته. خوب پس شد:

  •  ۴۵۰ گرم میگو‌یی که یک قل پخته شده باشه و رنگش از خاکستری به صورتی‌ تبدیل شده باشه .
  • ۲ عدد پیاز متوسط خلال شده.
  • نیم پیمانه کشمش پلویی، شسته و آبکش شده.
  • نیم پیمانه گردو خورد شده، شسته و آبکش شده (بهتره که همیشه گردو رو چند ساعت در آب بخوبنید و آب روش رو چند بار عوض کنید و بعد در غذا یا سالاد بریزید).
  • نیم ق، چایخوری زعفران که در ۱ ق. غذا خوری آب گرم حل شده.
  • ۱ ق چایخوری زردچوبه.
  • ۴ ق. غذاخوری روغن (ترجیحا روغن زیتون).
  • نمک و فلفل سیاه به میزان لازم.
  • و البته برنج: دو یا سه‌ پیمانه برنج بسته به اینکه دوست دارید چقدر پلو مخلوطتون «پر ملات» بشه. اینی که در عکس می‌بینید با دو پیمانه برنج درست شده. می‌بینید که جا داره برنجش بیشتر باشه، البته بنا به سلیقه خودتون دیگه.

طرز تهیه: اول میگوهای آبپز شده رو شسته و آبکش کنید و سپس هر کدام رو از درازا به دو نیم ببرید و کنار بگذارید. دو ق. روغن رو در تاوه روی حرارت متوسط گرم کنید و پیاز‌ها رو دراون سرخ کنید تا کمی‌ طلایی‌ بشه. میگو و زردچوبه و نمک و فلفل رو همزمان به پیاز داغ اضافه کنید. حرارت رو زیاد کرده و همه مواد رو برای چند دقیقه هم بزنید و سرخ کنید  اونقدری که رنگ میگو تغییر کنه (اگر اینکارو روی حرارت ملایم بکنید میگو «آب میندازه» که نمیخواهید این اتفاق بیفته). دوباره حرارت رو بگذارید روی متوسط . اینبار گردو و کشمش و آب زعفران رو هم به تاوه اضافه کنید و فقط برای یک دقیقه چرخ بدید و تاوه رو از روی حرارت بردارید و به کناری بگذارید. عملا کار اصلیتون تمومه دیگه.

برنج رو به روش معمول جوشانده و آبکش ‌کنید. بعد از اینکه کمی روغن در ته قابلمه ریختید که برای ته دیگ آماده بشه، یک لایه برنج سفید ویک لایه مخلوط میگو و مخلفات رو توی قابلمه میریزد و اینکارو تکرار می‌کنید تا هر دو تموم بشن. وقتی‌ برنج بخار کرد در دیگ رو با پارچه میپوشانید و میگذارید تا دست کم برای یک ساعت روی حرارت خیلی‌ کم دم بکشه.  مثل هر پلو دیگه‌ای، موقع کشیدن در دیس باید با احتیاط و نرمی همه چیز رو کاملا مخلوط کنید.  یک نکته دیگه هم رو بگم و برم بر سر روش دوم. این دوست عزیز ما توصیه کرد که ته دیگ این پلو رو با مخلوط ماست و زعفران و برنج سفید درست کنیم. خیلی‌ هم عالی‌ میشه. فقط اگه خواستید اینکارو بکنید، حتما از قابلمه نچسب استفاده کنید چون ته دیگی‌ که با ماست مخلوط شده باشه (مثل ته چین) براحتی به تهِ دیگ می‌چسبه و تهیه اون در قابلمه فولادی زنگ نزن میسر نیست

روش دوم. خوب حالا میگو پلو به روشی‌ که مادر و فامیل‌های بوشهری و شیرازی من درست میکردند. اصول اولیه همونه که بالا نوشتم فقط در این روش گردو و کشمش و زعفران نداریم. در عوض سیب‌زمینی و پودر لیمو عمانی داریم.

مواد لازم:

  • ۴۵۰ گرم میگو‌یی که یک قل پخته شده باشه و رنگش از خاکستری به صورتی‌ تبدیل شده باشه. اگر یخ زده بخرید که به همین شکل موجوده. اگر هم میگو تازه داشتید، بعد از  اینکه تمیزش کردید ،  فقط یک قل در آب بجشونید و بگذارید در یک آبکش کمی خنک بشه و سپس اونها رو دونه دونه از درازا نصف کنید (به نوع و مارک میگو که در بالا توضیح دادم توجه کنید لطفا.
  • ۲ عدد پیاز متوسط خلال شده.
  • ۱ عدد سیب‌زمینی بزرگ پوست گرفته، شسته و بشکل مکعب نسبتا ریز قاچ شده.
  • ۱ ق، چایخوری زردچوبه.
  • ۱ ق غذا خوری پودر لیمو عمانی.
  • ۴ ق. غذاخوری روغن (ترجیحا روغن زیتون).
  • نمک و فلفل سیاه به میزان لازم

طرز تهیه: اول سیب‌زمینی رو در نیمی از روغنتون سرخ کند اونقدر که سفت و طلایی بشه. سیب زمینی‌‌ها رو به کأسه منتقل کرده و در همون تاوه بقیّه روغن رو گرم کرده و پیاز داغ رو درست کنید. میگوها رو به پیاز داغ اضافه کنید و با زردچوبه سرخ کنید. این سرخ کردن باید روی حرارت زیاد باشه که میگو آب نندازه. بعد از چند دقیقه که رنگ میگو کمی‌ تغییر کرد، سیب‌زمینی‌ها ی سرخ شده بعلاوه نمک، و فلفل و پودر لیمو عمانی رو هم اضافه کرده و برای دو سه دقیقه خوب مخلوط  کرده و سرخ کنید.

برنج رو به روش معمول جوشانده و آبکش ‌کنید. بعد از اینکه کمی روغن در ته قابلمه ریختید که برای ته دیگ آماده بشه، یک لایه برنج سفید ویک لایه مخلوط میگو و مخلفات رو توی قابلمه بریزد و اینکارو تکرار‌کنید تا هر دو تموم بشه. وقتی‌ برنج بخار کرد در دیگ رو با پارچه بپوشانید و بگذارید تا دست کم برای یک ساعت روی حرارت خیلی‌ کم دم بکشه.  مثل هر پلو دیگه‌ای، موقع کشیدن در دیس باید با احتیاط همه چیز رو کاملا مخلوط کنید.  ته دیگ این پلو رو با سیب زمینی که عرضی وبا  ضخامت کم بریده شده امتحان کنید.  هر دو روش با سبزی وسالاد شیرازی و ترشی عالی میشه.

قورمه سبزی

دیگه خوراک ملی‌ میهنی تر از قورمه سبزی چلو کبابه فقط (تازه اگه باشه)، اینه که همه جور دستور تهیه اش در اینترنت هست. اما من اینو به درخواست ساسانیکی‌ از خوانندگان وبلاگم میزارم. اگه دستور غذاهای منو دنبال کرده باشید حتما متوجه شده‌اید که آشپزی من به روش طبخ در استانهای فارس و خوزستان و بوشهر هست. این قورمه سبزی که ملاحظه می‌کنید هم از این قاعده مستثنی نیست. خلاصش که «ما اینجوری میپزیم» 🙂 امیدوارم شما هم امتحان کنید و دوست داشته باشید. دنباله در زیر

ادامهٔ این نوشته را بخوانید

حلوا آردی

این رو به درخواست وحید یکی‌ از خوانندگان خوبِ بلاگم میزارم. و البته امیدوارم به کار دیگران هم بیاد. این نوع حلوا در شیراز و بوشهر خیلی‌ رایجه و اکثرا بعد از قلیه  و اینجور غذاها به عنوان دسر و همراه با چای سرو میشه

مواد لازم: (برای یک پیشدستی کوچک اندازه اینی که در عکس می‌بینید): آرد سفید ، ۱ پیمانه. شکر،سه‌ چهارم پیمانه (اگر کم شیرینی‌ ترجیح میدید نصف پیمانه). آب، نصف پیمانه، که مقداری از اون میتون گلاب باشه. روغن سه‌ چهارمپیمانه

ادامهٔ این نوشته را بخوانید

شوید لوبیا پلو و ماهی‌

مواد لازم برای ۳ نفر: برنج، ۲ پیمانه. لوبیا چشم بلبلی، ۱ پیمانه. شوید تازه، یک دسته خورد شده + شوید خشک شده، ۲ ق. غذا خوری (من همیشه از ترکیب سبزی تازه و خشک استفاده می‌کنم، اما البته که میشه از یک جور استفاده کرد). روغن و نمک به میزان کافی‌.  ماهی‌: ۲ یا ۳ قطعه از فیله هر جور ماهی‌ کم خاری که در دسترس دارید. اگر گوشت سفید باشه (نه قرمز مثل سامون) بهتره. آرد سفید، ۱ ق. غذا خوری. زردچوبه، ۱ ق. غذا خوری. پودر زعفران: ۱ ق، چایخوری نمک و روغن به میزان کافی‌

طرز تهیه: لوبیا رو شسته و در قابلمه کوچکی با مقدار کمی‌ نمک آب پز میکنم. مواظب باشید فقط مغز پخت بشه اما له نشه. لوبیا رو از صافی رد می‌کنیم که اگه احیانا آبی از پخته شدنش مونده بیرون ریخته بشه. کنار میذاریم. برنج رو مثل چلو سفید معمولی‌ درست می‌کنیم فقط وقتی‌ که داره در آب  جوش میخوره ۲ ق. چایخوری زردچوبه می‌ریزیم توی آب. وقتی‌ که برنج جوشیده شده رو در صافی ریختیم، لوبیا پخته شده و شوید خورد رو هم بهش اضافه کرده و چند بار صافی رو محکم تکون میدیم که همه اجزا تا جایی‌که ممکنه در یکدیگر مخلوط بشن. با قاشق یا ابزار مشابه هم نزنید که برنج خراب میشه. ته قابلمه رو برای ته دیگ آماده کرده و برنج مخلوط شده رو طبق معمول به قابلمه برمیگردانیم و بعد از ینکه بخار کرد میذاریم روی درجه خیلی کم حداقل برای ۱ ساعت دم بکشه. ادامهٔ این نوشته را بخوانید

خار پشت پرمزه

مواد لازم: خلال چوبی . ۱ عدد گرپ فروت گرد و چاق (هر چی چاقتر بهتر). پنیر چدار یا هر پنیر سفت دیگه، ۳۰۰ گرم و بشکل مکعب مستطیل پریده شده. مقداری میوه، و سبزیجات گرد و رنگی‌. من این چیزها رو انتخاب کردم: گوجه فرنگی‌ ریز، زیتون سیاه و سبز. حبه انگور قرمز و سبز

طرز تهیه: پوست بیرونی و کلفت گرپ فروت رو بگیرید و یک سرش رو با چاقو بصورت عرضی ببرید حوری که وقتی‌ میگذاریدش توی بشقاب غل نخوره و راحت بشینه. بر سر هر خلال چوبی یک قطعه پنیر و دو تا از میوه‌های که دارید بزنید (مثلا گوجه فرنگی‌ و انگور). خلالهای پر شده رویکی یکی در گرپ فروت فرو کنید (اگر از بالا شروع کنید و گرپ فروت رو دور بزنید تا برسه به پائین راحتتره) قضاوت در مورد ترکیب رنگ و مزه با شما! وقتی روی خار پشت پر شد ، اون رو با یک پلاستیک بپوشا نید که پنیرها خشک نشه و بگذارید یک ساعتی‌ بمونه تا خلالها کمی‌ طعم گرپفروت بگیره. به عنوان هله هوله و مزه

نان بربری واقعی!

اگر مثل من سالهاست که خارج از ایران هستید، احتمالاً انواع و اقسام نانهای شبه ‌بربری و بربری نما رو خورده و باز در حسرت نانهای ایران مونده اید. این دستور تهیه رو که از دوستم گرفته‌ام بشدت توصیه می‌کنم. نتیجه فوق العاده میشه بشرط اینکه با صبر و حوصله و «عشق به نان بربری» اجرا کنید ! 🙂

مواد لازم: آردِ مخصوص نان پزی ۳ و یک چهارم فنجان.  آب: ۱ و یک دوم فنجان.  ایست یا همون مخمر نان:دو و یک چهارم ق. چایخوری.  بیکینگ پودر: ۱ ق. چایخوری.  نمک: ۲ ق. چایخوری.  شکر: نیم ق. چایخوری  آرد سبوس دار: تقریبا نیم فنجان. کنجد یا کنجد سیاه (در صورت تمایل): حدود نیم فنجان.   مواد لازم برای شربت روی نان: آرد نان:  یک ق. غذاخوری.  جوش شیرین: نیم ق. غذاخوری.  آب سرد: دو سوم فنجان

 طرز تهیه، گام به گام تصویری ادامهٔ این نوشته را بخوانید

دو پیازه میگو

برای عاشقان میگو که اهل جنوب ایران نیستند شاید این غذا تازگی داشته باشه. اگر هم اهل جنوب هستید، که احتمالاً راه و روش خودتون رو برای تهیه «دو پیازه میگو» دارید! اما این رو امتحان کنید ببینید چقدر راحت و سریع و خوشمزست